zag ik, in je
ogen,
mezelf wegdromen.
vond ik in je armen,
mijn onzekerheid.
hoorde ik in je oren,
onze favoriete muziek.
voelde ik je hart,
bonzend in mijn keel,
en zei ik door jou mond,
niet zo heel veel
mag ik je even zien,
even ruiken, snel.
zal ik zondag even bellen,
of liever niet....
geef ik me nu al over,
zet ik alles overboord
drijf ik af, naar de overkant,
kopje onder
wil naar je rennen, verwennen
je omarmen, eindelijk alles uitleggen,
niets zeggen, ssst....
opnieuw beginnen, beminnen,
de wil, wil wel, graag zelfs.
maar staat te diep in het zand. |
